Συχνά υπάρχουν διάφοροι τύποι τραυματισμών - είναι υπογλυκαιμία ή εξάρθρωση, λιγότερο συχνά, φυσικά, κάταγμα της γνάθου. Το πράγμα είναι ότι ένα άτομο μπορεί να πάρει τέτοιους τραυματισμούς πολύ εύκολα, για παράδειγμα, όταν μασάει φαγητό ή χασμουρητό. Υπάρχει και ένας άλλος λόγος - η αύξηση του αριθμού των ασθενών για αρθρίτιδα και ασθένειες που προκαλούν προβλήματα στους ίδιους τους αρθρώσεις. Μια τέτοια εξάρθρωση είναι καλύτερο να θεραπευτεί αμέσως μετά το σχηματισμό της, καθώς είναι δυνατόν να αποφευχθούν οι επιπλοκές και η τοποθέτηση ελαστικών για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Το περιεχόμενο
Η δομή της κάτω γνάθου, υπογλυκαιμία και εξάρθρωση
Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της εξέλιξής μας είναι η ανάπτυξη της κροταφογναθικής άρθρωσης (διαθήρρωση). Λόγω αυτού του εξελικτικού βήματος, η κάτω γνάθου έγινε κινητή και μέχρι σήμερα είναι ένα μόνο συστατικό του κρανίου, ικανό να εκτελεί κινήσεις.
Με βάση αυτή την εξάρθρωση της άνω γνάθου - αυτή η έννοια είναι λάθος, καθώς είναι ακίνητη και μόνο ένα κάταγμα μπορεί να συμβεί μαζί της.
Ο πρόσθιος κροταφικός σύνδεσμος αντιπροσωπεύει το τέλος του ίδιου του οστού. Βρίσκεται στο βαθύ βάθος του αρθρικού-χρονικού οστού. Επομένως, τα οσφυϊκά και χρονικά οστά είναι συνδεδεμένα και κινητά.
Με τη βοήθεια μιας τέτοιας δομής του κρανίου, μπορούμε όχι μόνο να μασάμε, αλλά και να επικοινωνούμε, καθώς η κάτω γνάθο μετακινείται ήσυχα προς τα αριστερά, δεξιά, κάτω και πάνω.
Εξάρθρωση της κάτω γνάθου εμφανίζεται όταν η αρθρική κεφαλή γλιστρά έξω από τις κοιλότητες της άρθρωσης για διάφορους λόγους. Αν μια εξάρθρωση εμφανίζεται συνεχώς, τότε λόγω ασθενείας ένα άτομο μπορεί να κερδίσει αρκετά συχνά ένα τέτοιο τραύμα. Αυτό υποδηλώνει ότι έχει αποδυναμωμένους συνδέσμους ή μικρό όφελος της άρθρωσης.
Η υπογούλωση από την εξάρθρωση της σιαγόνας είναι διαφορετική σε αυτό το κεφάλι κινείται εν μέρειενώ παραμένουν στο οστά του κροταφικού οστού. Ο ασθενής μπορεί επίσης να το επιστρέψει στη θέση του.
Αιτίες της εξάρθρωσης της κάτω γνάθου
Προκειμένου να μετατοπιστεί η κάτω γνάθο, είναι απαραίτητο να επηρεάζεται από μια τέτοια δύναμη που θα μπορούσε να υπερβεί τη δύναμη των ίδιων των συνδέσμων, οι οποίες τη διατηρούν στη σακούλα. Η δύναμη των αρθρώσεων στους ανθρώπους είναι διαφορετική.
Υπάρχουν άνθρωποι που με ισχυρό χτύπημα στην περιοχή του κάτω γνάθου δεν θα προκαλέσουν ζημιά και θα υπάρξουν μόνο μώλωπες ή μώλωπες, αλλά υπάρχουν και εκείνοι με τους οποίους ένα ισχυρό χαστούκι θα είναι αρκετό για εξάρθρωση. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι σύνδεσμοι χαλάρωσαν και δεν υπάρχει επαρκής δύναμη έλξης των ίδιων των οστών.
Αυτό το πρόβλημα προκαλείται από ρευματισμούς, αρθρίτιδα, ουρική αρθρίτιδα, οστεομυελίτιδα ή ασθένειες που προκαλούν κοινή παραμόρφωση.
Η αιτία υπογλυκαιμίας μπορεί επίσης να είναι σπασμωδικές νόσοι: σύνδρομο σπασμών, μεταφερόμενη εγκεφαλίτιδα, επιληψία.
Οι κύριες αιτίες της εξάρθρωσης:
- τραυματισμό της σιαγόνας
- το άνοιγμα της στοματικής κοιλότητας πάνω από το μέτρο κατά το δάγκωμα των τροφίμων, φωνάζοντας, εμετό, χασμουρητό,
- συνήθεια να μαλακώσετε τα καρύδια με τα δόντια σας ή να ανοίξετε γυάλινες φιάλες.
- συγγενές χαρακτηριστικό του αρθρικού φώσα - είναι ρηχό, έτσι το κεφάλι ξεδιπλώνεται από αυτό με ευκολία (σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, το όζος είναι μικρότερο στις γυναίκες απ 'ό, τι στο αρσενικό φύλο, επομένως μια τέτοια αλλαγή συμβαίνει αρκετά συχνά σε αυτά).
Ταξινόμηση της μετατόπισης κατά την εκτροπή της κάτω γνάθου
Η εξάρθρωση και η υποξέλιξη της σιαγόνας μπορούν να χωριστούν σε τύπους ανάλογα με τους παράγοντες που τις χαρακτηρίζουν.
Ανάλογα με την τοποθέτηση της κεφαλής της άρθρωσης, εμφανίζεται εξάρθρωση της κάτω γνάθου:
- μπροστά - η κεφαλή της άρθρωσης βρίσκεται ακριβώς μπροστά από την εσοχή.
- πίσω - η κεφαλή του συνδέσμου βρίσκεται ακριβώς πίσω από την κοινή τσάντα.
- πλευρά - το κεφάλι πήγε στο πλάι του φασίου.
Η πρόωρη εξάρθρωση είναι πολύ πιο κοινή από την πλάγια και την οπίσθια, και υπάρχουν περισσότεροι τρόποι για να την αντιμετωπίσετε.
Η εξάρθρωση και η υποξέλιξη είναι επίσης:
- μονομερής - αρθρική μετατόπιση συνέβη ακριβώς στην αριστερή ή δεξιά πλευρά του κροταφικού οστού και της ίδιας της γνάθου.
- αμφίπλευρη - μετατόπισε τόσο την δεξιά όσο και την αριστερή αρθρώσεις της γνάθου.
Κάθε μία από αυτές τις ποικιλίες έχει συμπτώματα του ίδιου σχεδίου, αλλά στην πρώτη περίπτωση ο ασθενής θα τα αισθανθεί στη μία πλευρά της γνάθου, και στη δεύτερη περίπτωση - από δύο. Η μονομερής εξάρθρωση είναι αρκετά σπάνια διμερής.
Ο παράγοντας επηρεάζει επίσης τη θεραπεία της εξάρθρωσης - είναι τραυματική ή συνήθης. Εάν ο ασθενής έχυσε τη σαγόνι του για πρώτη φορά ή για όλους τους τραυματισμούς στη ζωή του, είχε αρκετούς, τότε σε πολλές περιπτώσεις αυτό θα είναι το πρώτο είδος μετατόπισης.
Εάν συμβαίνει όλη την ώρα, θα είναι ήδη μια γνωστή ή χρόνια μορφή εκτόπισης των σιαγόνων.
Επίσης, εξάρθρωση σε εύκολη και σύνθετη. Με μια ελαφρά εξάρθρωση συμβαίνει μόνο μετατόπιση της ίδιας της άρθρωσης, και εκτός από το σύμπλεγμα και το κενό των μυών, των συνδέσμων και των συνδετικών ιστών.
Εκδηλώσεις εξάρθρωσης και υπογλυκαιμίας
Παρά το γεγονός ότι κάθε τύπος μεροληψίας έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, μεταξύ τους υπάρχουν σημεία που είναι κατάλληλα για όλους τους τύπους, δηλαδή: πόνος όταν προσπαθείς να μετακινήσεις την κάτω γνάθο, είναι αδύνατο να μετακινήσεις τη σιαγόνα και στις τέσσερις κατευθύνσεις, να αυξηθεί η σιαλότητα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι είναι πολύ οδυνηρό και δύσκολο να καταπιεί το σάλιο εγκαίρως.
Εκτός από τις συνήθεις εκδηλώσεις, η διμερής πρόσθια εξάρθρωση έχει τα ακόλουθα:
- το στόμα είναι συνεχώς ανοικτό, αφού το κλείσιμο των κάτω και άνω γνάθων είναι αδύνατο.
- η περιοχή του κρανίου κάτω από τα αυτιά πονάει και πρήζεται.
- εξαιρετική ομιλία.
Με την πρόσθια μονόπλευρη εξάρθρωση, παρατηρείται η ίδια εικόνα, με μόνο ένα μέρος του κρανίου. Υπάρχει μια διαφορά - μπορείτε να καλύψετε λίγο το στόμα σας. Αλλά αυτές οι μετακινήσεις είναι αρκετά σπάνιες.
Σημάδια αμφίδρομης οπίσθιας εξάρθρωσης:
- πόνο και πρήξιμο στην περιοχή του κρανίου κάτω από τα αυτιά, αλλά η διόγκωση μπορεί να συμβεί αργότερα.
- κλείστε το στόμα σας και δεν μπορείτε να το ανοίξετε.
- η κάτω σειρά των δοντιών στην κατεύθυνση του λαιμού μετατοπίζεται προς τα πίσω.
- μόλις ο ασθενής λάβει μια οριζόντια θέση του σώματος, αρχίζει να πνίγεται.
- ακατανόητη ομιλία.
Συμπτώματα πλευρικής εξάρθρωσης:
- η μετατόπιση της γνάθου στην αριστερή ή τη δεξιά πλευρά, η οποία είναι πολύ αισθητή όταν παρατηρείται.
- πρήξιμο και πόνο στην περιοχή όπου η άρθρωση είναι εσφαλμένα τοποθετημένη.
- ομιλία ραγισμένη.
Η υποκλάση είναι πολύ παρόμοια στα συμπτώματα με την εξάρθρωση. Επίσης εμφανίζονται οδυνηρά συναισθήματα, αλλά όχι τόσο έντονη, αυτό επιτρέπει την κίνηση της κάτω γνάθου, αλλά όχι πολύ. Θα είναι αισθητό και ακουστικό κλικ, ενώ κινείται στην περιοχή του ίδιου του εκτοπίσματος.
Για όλους τους τύπους υπογλυκαιμίας, η στοματική κοιλότητα είναι πάντα κλειστή, εκτός από την μπροστινή διμερή. Μόλις ο ασθενής δεν μπορεί να λύσει ο ίδιος το πρόβλημα, μπορεί να εμφανιστεί αυξημένη έκκριση σάλιου.
Μέθοδοι στερέωσης της κάτω γνάθου
Ιπποκράτειος δρόμος
Η εξάρθρωση της κάτω γνάθου οποιουδήποτε τύπου απαιτεί διάγνωση, η οποία μπορεί να παρέχει μόνο γιατρό και ακτίνες Χ την προβλεπόμενη περιοχή τραυματισμού.
Η θεραπεία της εξάρθρωσης της κάτω γνάθου συνεπάγεται επανατοποθέτηση της στη θέση της. Ο ορθοδοντικός ή ο τραυματολόγος πρέπει να διαθέτει την εξάρθρωση της γνάθου ενώ διαθέτει δεξιότητες. Κατά την επαναφορά της αντιστάθμισης μπορεί απαιτούν ισχυρή τοπική αναισθησία ή γενική αναισθησία, καθώς αυτή η διαδικασία είναι πολύ οδυνηρή.
Πρώτον, πριν από τη διαδικασία, ο γιατρός πρέπει να τυλίξει τους αντίχειρές του στα χέρια με χαρτοπετσέτες, μια πετσέτα ή ένα στρώμα παχιάς γάζας. Ο ασθενής πρέπει να κάθεται στην καρέκλα και ο γιατρός να τον βλέπει.
Ο γιατρός έχει μεγάλα σπειροειδή δάχτυλα στην επιφάνεια των γομφίων, τα άλλα δάχτυλα είναι απαραίτητα για να σφίγγει σταθερά τη γνάθο από κάτω.Κατ 'αρχάς, πιέζει απαλά το οστό της γνάθου με όλους τους αντίχειρές του, και τα υπόλοιπα, προς τα πάνω στο πηγούνι, χάρη σε αυτό, οι μύες μάσησης χαλαρώνουν.
Στη συνέχεια, ο γιατρός μετατοπίζει πρώτα το σαγόνι και αμέσως αμέσως προς τα πάνω. Το κεφάλι της άρθρωσης, λόγω των κινήσεων αυτών, ήρεμα θα πρέπει να εγκατασταθεί στην αρθρική εσοχή, ταυτόχρονα θα ακουστεί ένα χαρακτηριστικό κλικ και το γνάθου θα κλείσει αμέσως.
Ο γιατρός, το κυριότερο, είναι να έχει χρόνο για να αφαιρέσει τα δάχτυλα από τα δόντια, μετακινώντας τα στην εσωτερική επιφάνεια των μάγουλων. Αλλά η θεραπεία δεν τελειώνει εκεί. Για μια εβδομάδα, ένας ασθενής επίδεσμος τοποθετείται στο πηγούνι του ασθενούς. Επιπλέον, περίπου μισή ημισέληνος σε αυτόν μην ανοίξετε το στόμα ευρύ και να τρώτε στερεά τρόφιμα, ενώ είναι απαραίτητο να περιορίσετε το φορτίο στην ίδια τη σιαγόνα και να αποφύγετε διάφορους τραυματισμούς.
Blekhman-Gershuni
Η θεραπεία της μετατόπισης της κάτω γνάθου με αυτή τη μέθοδο εκτελείται με δύο τρόπους: ο πρώτος στην στοματική κοιλότητα, ο δεύτερος από την εξωτερική περιοχή. Στην πρώτη, ο γιατρός σφυροκοπεί τις στεφανιαίες διαδικασίες της γνάθου με τα δάχτυλά του, τα οποία μετατοπίζονται. Στη συνέχεια τους ωθεί προς τα κάτω και πίσω ταυτόχρονα. Μετά από αυτό, η άρθρωση επιστρέφει στην κανονική της θέση.
Ο εξωτερικός τρόπος προκαλεί λιγότερη δυσφορία. Ο γιατρός βρίσκει τις ίδιες στεφανιαίες διαδικασίες από την εξωτερική περιοχή με τα δάχτυλα, κοντά στα τόξα των ζυγωματικών και των οστών. Οι κατευθύνσεις των δακτύλων του στις διαδικασίες είναι οι ίδιες - κάτω και πίσω. Το κεφάλι της άρθρωσης είναι στη θέση του. Το μεγάλο πλεονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι ότι είναι πολύ γρήγορο και απλό.
Η μείωση πραγματοποιείται σε μερικά δευτερόλεπτα. Σε αυτόν ακόμη και ένας περαστικός μπορεί εύκολα να μάθει χωρίς σωστή εκπαίδευση. Αυτό είναι χρήσιμο σε περιπτώσεις όπου υπάρχει ένα άτομο στην οικογένεια που έχει περιοδικά παρόμοια είδη διαστρέμματα. Στη συνέχεια, η απαραίτητη πρώτη βοήθεια μπορεί να πραγματοποιηθεί στο σπίτι.
Ο τρόπος του Ποπέσκου
Η θεραπεία με αυτή τη μέθοδο χρησιμοποιείται συχνά σε περιπτώσεις πρόσθιας άνω γνάθου, όταν άλλες μέθοδοι δεν είναι αποτελεσματικές ή αντενδείκνυνται καθόλου. Με αυτή τη μέθοδο, είναι απαραίτητο να τεθεί αναισθησία, μερική ή πλήρης, ανάλογα με τον ίδιο τον τραυματισμό.
Ο ασθενής τοποθετείται στην πλάτη του οριζόντια. Μεταξύ των γομφίων της κάτω και της άνω γνάθου, ο γιατρός καθορίζει κυλίνδρους από έναν επίδεσμο με διάμετρο τουλάχιστον ενός και μισού εκατοστού. Τότε ωθεί το πηγούνι προς τα πίσω και προς τα πίσω. Η άρθρωση πρέπει να τοποθετηθεί.
Υπάρχουν περιπτώσεις όπου αυτή η μέθοδος δεν μπορεί να βοηθήσει ούτε. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ενδείκνυται χειρουργική επέμβαση. Μετά από αυτόν Ο φυσιοθεραπευτής θα διοριστεί από το γιατρό και φορώντας αφαιρούμενες ειδικές συσκευές.
Προθετική θεραπεία των γναθιών
Αυτός ο τύπος θεραπείας ορίζεται σε περιπτώσεις όπου υπάρχει πιθανότητα η αντιστάθμιση να ξανασυμβεί. Για παράδειγμα, στην περίπτωση της συνήθους υποτονισμού ή εξάρθρωσης. Τέτοιες κατασκευές ορθοδοντικού τύπου ονομάζονται ελαστικά, είναι αφαιρούμενες και μη αφαιρούμενες και συνδέονται με τα δόντια.
Τα αφαιρούμενα ελαστικά έχουν γίνει πιο διαδεδομένα, έχουν τις ακόλουθες ποικιλίες: Yadrovaya, Petrosov, Pomerantsev-Urbanskaya και άλλες συσκευές. Η κύρια λειτουργία των συσκευών είναι να αποτρέψουν το άνοιγμα του στόματος πολύ ευρέως.
Σε πολλές περιπτώσεις, η θεραπεία της εξάρθρωσης πηγαίνει καλά, μόνο σε σπάνιες στιγμές είναι μικρές δυσκολίες στην κινητικότητα του ίδιου του αρθρώματος.
Φόρτωση ...