Ο σωστός προσδιορισμός του αριθμού των καναλιών στο δόντι είναι δυνατή μόνο με τη βοήθεια ακτίνων Χ. Φυσικά, ο αριθμός τους εξαρτάται από το πού βρίσκεται το δόντι - με μεγαλύτερο φορτίο μάσησης στα δόντια στο πίσω μέρος των σιαγόνων και το σύστημα συγκράτησης είναι ισχυρότερο, αντίστοιχα, είναι μεγαλύτερα, έχουν περισσότερες ρίζες και κανάλια. Ωστόσο αυτό είναι μη μόνιμο δείκτη και αυτό δεν σημαίνει ότι οι άνω ή κάτω κοπτήρες θα έχουν μόνο ένα κανάλι, εξαρτάται από τα ατομικά χαρακτηριστικά των δομών της γνάθου κάθε ατόμου. Ως εκ τούτου, πόσα κανάλια στο άρρωστο δόντι απαιτούν πλήρωση, ο οδοντίατρος θα είναι σε θέση να καθορίσει κατά το άνοιγμα ή τη χρήση ακτίνων Χ.
Το περιεχόμενο
Ποσοστό υπολογισμού
Λόγω του γεγονότος ότι κάθε άτομο είναι ατομικό και δεν υπάρχουν σαφείς κανόνες και κανονισμοί για τον προσδιορισμό του αριθμού των καναλιών στα δόντια, στην οδοντιατρική, τα δεδομένα για το θέμα αυτό δίδονται ως ποσοστό. Αρχικά απωθείται επειδή τα ίδια δόντια της άνω και κάτω γνάθου είναι πολύ διαφορετικά μεταξύ τους. Εάν οι πρώτοι τρεις άνω κοπτήρες σε σχεδόν εκατό τοις εκατό των περιπτώσεων έχουν μόνο ένα κανάλι, τότε με τα ίδια δόντια η κάτω σιαγόνα είναι πολύ πιο περίπλοκη και έχουν περίπου το ακόλουθο ποσοστό:
- Στην πρώτη κόπτη, το συχνότερο είναι μόνο ένα κανάλι στο 70% των περιπτώσεων γενικών στατιστικών και μόνο στο 30% μπορεί να υπάρχουν δύο.
- Το δεύτερο δόντι μπορεί να έχει είτε ένα είτε δύο κανάλια σε πρακτικά ίσες αναλογίες, ή ακριβέστερα, αναλογία 56% έως 44%.
- Ο τρίτος κάτω δείκτης σιαγόνων έχει σχεδόν πάντα μόνο ένα κανάλι και μόνο στο 6% των περιπτώσεων μπορεί να υπάρχουν δύο.
Τα Premolars έχουν μεγαλύτερη δομή, έχουν ήδη μεγαλύτερη πίεση και φορτίο, αντίστοιχα, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι τα κανάλια στο δόντι γίνονται μεγαλύτερα, ωστόσο, και εδώ δεν είναι τόσο απλό. Για παράδειγμα, στο τέταρτο δόντι της άνω γνάθου μόνο πραγματικά Το 9% των δοντιών έχουν ένα κανάλιΣε 6% των περιπτώσεων μπορεί να υπάρχουν ακόμη και τρεις από αυτές, και οι υπόλοιποι συνηθέστερα βρίσκονται με δύο. Ταυτόχρονα όμως, το επόμενο πρόδρομο (το πέμπτο δόντι) στο οποίο φαίνεται ότι υπάρχει ακόμη μεγαλύτερο φορτίο έχει συχνά ένα κανάλι και μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις περισσότερα (από τα οποία μόνο το 1% εμπίπτει σε τρεις κλάδους).
Ταυτόχρονα, υπάρχει μια τελείως διαφορετική κατάσταση στο κάτω σιαγόνα - οι πρώτοι και οι δεύτεροι προγονοί δεν συναντώνται σε τρεις καναλιές και συχνότερα έχουν μόνο ένα κανάλι (74% είναι τέσσερις και 89% πέντε) και μόνο στο 26% των περιπτώσεων για τέσσερα και 11% δύο.
Οι γομφίοι είναι ήδη μεγαλύτεροι και ο αριθμός των καναλιών αυξάνεται. Τα έξι της άνω γνάθου με ίσες πιθανότητες μπορεί να έχουν τρία ή τέσσερα κλαδιά. Στην κάτω σιαγόνα, μερικές φορές μπορεί να εμφανιστεί ένα διπλό κανάλι (συνήθως όχι συχνότερα από το 6% των περιπτώσεων), αλλά συχνότερα πρόκειται για τρία κανάλια (65%) και μερικές φορές τέσσερα.
Πίσω γομφίοι συνήθως έχουν την ακόλουθη σχέση:
- Άνω επτά: 70 έως 30% τρία και τέσσερα κανάλια.
- Κάτω επτά: 13 έως 77% δύο και τρία κανάλια.
Δόντι σοφίας
Το οδόνι οκτώ ή σοφία είναι αρκετά μοναδικό και δεν υπόκεινται σε πρότυπα και τις στατιστικές. Το ανώτερο μπορεί να έχει τελείως διαφορετική δομή με κανάλια από ένα έως πέντε. Το κάτω οκτώ βρίσκεται συχνότερα σε τρία κανάλια, ωστόσο, συχνά στο άνοιγμα, μπορεί να βρεθούν πρόσθετοι κλάδοι κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
Μεταξύ άλλων, το δόντι σοφίας διαφέρει από τους άλλους, επειδή τα κανάλια του είναι σπάνια της σωστής μορφής, συχνά πολύ καμπυλωμένα και με μια στενή πορεία που περιπλέκει πολύ τη θεραπεία και την πλήρωσή τους.
Λανθασμένη γνώμη
Δεδομένου ότι το δόντι αποτελείται από τις ρίζες και το προ-στεφανιαίο μέρος, υπάρχει μερικές φορές μια λανθασμένη άποψη ότι υπάρχουν τόσα κανάλια στα δόντια όπως υπάρχουν ρίζες. Μακριά από αυτό, επειδή τα κανάλια είναι συχνά διακλαδισμένα και διχαλωτά κοντά στον πολτό. Επιπλέον, σε μια ρίζα μπορούν να πάνε αρκετά κανάλια παράλληλα μεταξύ τους. Υπάρχουν επίσης περιπτώσεις διάσπασης στην κορυφή, γι 'αυτό και αποδεικνύεται ότι μία ρίζα έχει δύο άκρες και αυτό, φυσικά, περιπλέκει το έργο των γιατρών κατά την πλήρωση αυτών των δοντιών.
Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα χαρακτηριστικά της μεμονωμένης δομής των δοντιών, οι οδοντίατροι πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί στη θεραπεία και την πλήρωση ώστε να μην χάσουν κανένα κλάδο. Πράγματι, μερικές φορές χωρίς μια ακτινογραφία, είναι πολύ δύσκολο ακόμη και στην αυτοψία να αποκαλύψει πόσα κανάλια στα δόντια.
Θεραπεία
Η ανάπτυξη της σύγχρονης ιατρικής και της οδοντιατρικής ειδικότερα σήμερα καθιστά δυνατή τη διατήρηση ακόμη πιο συχνά εκείνων των πονεμένων δοντιών που έπρεπε να απομακρυνθούν χθες λόγω της αδυναμίας θεραπείας. Διαδικασία επεξεργασίας των ριζικών αγωγών Τα ίδια τα δόντια είναι πολύ περίπλοκα, επειδή είναι γεμάτα με έναν μαλακό ιστό - πολτό, ο οποίος περιέχει μεγάλο αριθμό νευρικών απολήξεων, αιμοφόρων αγγείων και άλλων συνδετικών ιστών. Σήμερα, ένα ξεχωριστό τμήμα της οδοντιατρικής, της ενδοδοντικής, ασχολείται με αυτό, η ανάπτυξη του οποίου επιτρέπει τη βελτίωση της κατάστασης ανθρώπινα δόντια και θεραπεύει ακόμη και δύσκολα προβλήματα σε περισσότερο από το 80% των περιπτώσεων, ενώ διατηρεί το ίδιο το δόντι.
Οι στόχοι αυτής της θεραπείας είναι:
- Αφαίρεση μιας αναπτυσσόμενης λοίμωξης στο ριζικό σύστημα.
- Αποτροπή της κατάρρευσης του πολτού ή της απομάκρυνσής του.
- Αφαίρεση μολυσμένης οδοντίνης.
- Προετοιμασία του καναλιού για στεγανοποίηση (δίνοντας το επιθυμητό σχήμα).
- Ενισχύστε την επίδραση της δράσης των ναρκωτικών.
Η πολυπλοκότητα αυτής της ριζικής θεραπείας είναι ότι ο οδοντίατρος είναι αρκετά είναι δύσκολο να φτάσετε σε άρρωστους σταθμούς και παρακολουθεί την πρόοδο της διαδικασίας. Μετά από όλα, αν δεν αφαιρέσετε ακόμη και το μικροσκοπικό μέρος της λοίμωξης, θα είναι σε θέση να αναπτυχθεί και πάλι με την πάροδο του χρόνου.
Ένας από τους κύριους δείκτες για μια τέτοια θεραπεία είναι η φλεγμονώδης διαδικασία, η οποία οδηγεί στην καταστροφή των μαλακών ιστών του πολτού μέσα στα κανάλια. Τις περισσότερες φορές, διάφορες ασθένειες όπως η τερηδόνα και η πνευμονίτιδα οδηγούν σε αυτό, αλλά μπορεί επίσης να χρειασθεί θεραπεία του καναλιού κατά τη διάρκεια της περιοδοντίτιδας.
Τα πρώτα συμπτώματα της ανάγκης μιας τέτοιας θεραπείας είναι ο οδοντικός πόνος ή οίδημα. κόμμεα. Ωστόσο, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι στην περίπτωση της μετάβασης της νόσου στο χρόνιο στάδιο, ο πόνος μπορεί να μην παρατηρείται, ενώ η νόσος αναπτύσσεται και τελικά οδηγεί σε απώλεια των δοντιών. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είναι τόσο σημαντικό να υποβληθεί σε τακτική προληπτική εξέταση στον οδοντίατρο.
Η διαδικασία και τα στάδια της θεραπείας του καναλιού
Η διαδικασία επεξεργασίας ριζικών σωλήνων έχει σαφή σειρά βημάτων:
-
Αρχικά, είναι απαραίτητο να διεξαχθεί μια σωστή διάγνωση της νόσου. Σε δύσκολες περιπτώσεις, ο οδοντίατρος κατευθύνει τον ασθενή σε ακτινογραφία. - Μετά από αυτό, ο γιατρός εκτελεί τις απαραίτητες προπαρασκευαστικές στοματικές διαδικασίες για θεραπεία.
- Η θεραπεία με κανάλι είναι μια αρκετά οδυνηρή διαδικασία, οπότε το δόντι πρέπει να αναισθητοποιείται με αναισθησία (συνήθως στα ούλα κοντά στο δόντι του ασθενούς).
- Μετά από αυτό, εκτελείται ένα πλήρες άσηπτο από όλα τα όργανα και το πονεμένο δόντι διαχωρίζεται από το υπόλοιπο με τη βοήθεια ειδικής καουτσούκ (caddrama).
- Περαιτέρω, το άρρωστο δόντι ανοίγει με τη βοήθεια ενός τρυπανιού, παρέχοντας μέγιστη πρόσβαση στα νοσούντα κανάλια, μετά το οποίο πραγματοποιείται ο αρχικός καθαρισμός τους, ο μολυσμένος πολτός αφαιρείται και παράλληλα τα κανάλια αντιμετωπίζονται με ειδικά φάρμακα.
- Αφού στεγνώσουν και σφραγιστούν με ειδικά υλικά.
Εάν ο γιατρός έχει αμφιβολίες (συνήθως αυτό συμβαίνει όταν το δόντι δεν βρίσκεται σε βολική θέση και τα εργαλεία είναι δύσκολο να έχουν πρόσβαση) - αυτός βάζει μια προσωρινή σφραγίδαστη συνέχεια στέλνει τον ασθενή σε ακτινογραφία, σύμφωνα με το φωτογραφία η οποία ελέγχει αν όλη η μόλυνση που αφαιρέθηκε και όλα τα κανάλια καθαρίζονται.Μία μόνιμη σφραγίδα τοποθετείται έπειτα περίπου δύο εβδομάδες μετά από αυτό.
Η όλη διαδικασία, φυσικά, δεν είναι πολύ ευχάριστη, αλλά σας επιτρέπει να αποθηκεύσετε ένα δόντι. Η διάρκειά του εξαρτάται από τη θέση του δοντιού, τον αριθμό των διαύλων μέσα του, την πολυπλοκότητα της αναπτυγμένης λοίμωξης και συνήθως διαρκεί από τριάντα λεπτά έως μία ώρα. Και η επιτυχία εξαρτάται από τον επαγγελματισμό του γιατρού και την ποιότητα της δουλειάς του, δεδομένου ότι όλος ο προσβεβλημένος πολτός πρέπει να απομακρυνθεί από τα κανάλια χωρίς να αφήσει μία σταγόνα μόλυνσης, αλλιώς μπορεί να αναπτυχθεί ξανά και να σφραγίσει σφιχτά το δόντι έτσι ώστε τίποτε να μην εισέλθει στην καθαρισμένη κοιλότητα πια.
Πρόληψη μετά τη θεραπεία
Μετά τη θεραπεία του ριζικού συστήματος για λίγο τα φορτία πρέπει να αποφεύγονται ένα θεραπευμένο δόντι, επιπλέον, δεν μπορεί να καταναλωθεί νωρίτερα από δύο ώρες μετά τη θεραπεία, διαφορετικά η μη πλήρως παγωμένη γέμιση μπορεί απλά να πέσει έξω. Ωστόσο, το ίδιο μπορεί να συμβεί όταν χρησιμοποιείτε γιατρού χαμηλής ποιότητας φάρμακα ή κάνετε εσφαλμένη θεραπεία (για παράδειγμα, υπερκατεψυγμένα ή μη αποξηραμένα τα κανάλια πριν από την πλήρωση).
Επίσης, μετά από σφράγιση για κάποιο χρονικό διάστημα ένα δόντι (μέχρι και αρκετές ημέρες) μπορεί να δώσει πόνο όταν πιέζετε ή κλαδεύετε, προκαλείτε δυσφορία, έχετε αυξημένη ευαισθησία. Αυτό είναι συνήθως μια φυσιολογική κατάσταση, εάν ο πόνος είναι σοβαρός, μπορείτε να πάρετε τα παυσίπονα. Εάν ο πόνος δεν απομακρυνθεί μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, μπορεί επίσης να είναι ένας δείκτης κακής θεραπείας (ανεπαρκής καθαρισμός της λοίμωξης ή του μολυσμένου πολτού, διαρροή πλήρωσης, χρήση φαρμάκων ή υλικών χαμηλής ποιότητας).
Μερικές φορές υπάρχουν περιπτώσεις την εμφάνιση αλλεργικών αντιδράσεων, η οποία συνοδεύεται επίσης από επίμονο πόνο, μερικές φορές φαγούρα και εξάνθημα στο σώμα. Μπορεί να προκληθεί από μια αντίδραση στο φάρμακο ή στο υλικό που χρησιμοποιήθηκε για την πλήρωση. Σε αυτή την περίπτωση, πρέπει να αντικατασταθεί με ένα άλλο, το οποίο δεν θα προκαλέσει αλλεργίες.
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, είναι απαραίτητο να συμβουλευτείτε το γιατρό σας το συντομότερο δυνατό προκειμένου να επανεξετάσετε και να αποφύγετε τα δόντια, προκειμένου να εντοπίσετε την αιτία των αποκλίσεων από τον κανόνα.
Φόρτωση ...