Σχεδόν όλοι γνωρίζουν την ανάγκη να επισκέπτονται τον οδοντίατρο τουλάχιστον μία φορά κάθε 6-12 μήνες για λόγους πρόληψης. Ωστόσο, λίγοι συμμορφώνονται με αυτόν τον κανόνα: μόνιμη απασχόληση, έλλειψη χρόνου κ.λπ. Ναι, και το ίδιο το γραφείο οδοντιάτρου δεν είναι ευχάριστο μέρος ...
Έτσι αποδεικνύεται ότι ζητάμε βοήθεια όχι στα τελευταία στάδια της ανάπτυξης οποιασδήποτε οδοντικής νόσου, μία από τις οποίες είναι η περιοδοντίτιδα.
Το περιεχόμενο
Τι είναι η περιοδοντίτιδα: τύποι
Η περιοδοντίτιδα είναι φλεγμονώδη διαδικασίαπου συμβαίνει στον κυκλοφοριακό ιστό που συνδέει το οστό του δοντιού με το στοιχείο συγκράτησης της ρίζας του. Στην αρχή της ανάπτυξης, η περιοδοντίτιδα μπορεί να μην εκδηλώνεται ή να έχει διαγράψει συμπτώματα που δεν επιτρέπουν χρόνο για ανίχνευση της νόσου και συμβουλευτείτε έναν γιατρό.
Ταξινόμηση της περιοδοντίτιδας
Κατά τύπο προέλευσης, διακρίνονται οι ακόλουθοι τύποι νόσων:
- Φάρμακα.
- τραυματικό?
- λοιμώδη.
Ανάλογα με τον τύπο της νόσου, η περιοδοντίτιδα ορίζεται από τις ακόλουθες μορφές:
Sharp - σπάνια εμφανίζεται.
Χρόνια - απαιτεί μακρά θεραπεία. Η χρόνια μορφή αναπτύσσεται όταν αγνοείται η θεραπεία της οξείας περιοδοντίτιδας. Υπάρχουν δύο περίοδοι χρόνιας ασθένειας:
- Η διαδικασία της φλεγμονής υποχωρεί για λίγο.
- επιδείνωση της νόσου με την εξάπλωση σε ολόκληρη τη στοματική κοιλότητα.
Επιδείνωσε χρόνια. Σύμφωνα με το σχήμα του ρευστού που σχηματίζεται στους περιοδοντικούς ιστούς, η ασθένεια μπορεί να είναι πυώδης ή ορός. Στη χρόνια πορεία φλεγμονωδών διεργασιών στους ιστούς που περιβάλλουν το δόντι, ένα κέντρο φλεγμονής μπορεί να σχηματιστεί με την πάροδο του χρόνου, γεμάτο με κοκκοποίηση ή χονδροειδές ιστό με μεγάλο αριθμό διαφορετικών παθογόνων κυττάρων.
Από τη φύση των αλλαγών στους κορυφαίους περιουρητικούς ιστούς, διακρίνονται οι ακόλουθοι τύποι νόσων:
- Χρονική περιοδοντίτιδα κοκκοποίησης.
- χρόνια ινώδης περιοδοντίτιδα.
- χρόνια κοκκιωματώδης περιοδοντίτιδα.
Αυτή η μορφή της νόσου έχει εστία φλεγμονής που περιορίζεται από μια κάψουλα συνδετικού ιστού. Το κοκκίωμα αναπτύσσεται αργά και είναι πάντα ορατά με ακτίνες Χ. Το σχήμα της δομής του κοκκιώματος διαιρείται σε απλά, κυστικά και επιθηλιακά.
Αιτίες της νόσου
Η περιοδοντίτιδα έχει διαφορετικό μηχανισμό ανάπτυξης, αλλά, κατά κανόνα, αυτή η ασθένεια είναι συνέπεια μιας περίπλοκης πνευμονίτιδας. Με απλά λόγια, η περιοδοντίτιδα είναι ένα είδος αντίδρασης του σώματος, υποδεικνύοντας την εμφάνιση ενός σοβαρού προβλήματος υγείας, για παράδειγμα, την πηγή της λοίμωξης.
Η λοιμώδης περιοδοντίτιδα αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα της διείσδυσης επιβλαβών μικροοργανισμών στα οδοντικά δείγματα. Οι πιο συνηθισμένοι τύποι μικροβίων, όπως τα φουσοβακτηρίδια, οι σπειροχαίτες, οι μύκητες, ο μη αιμολυτικός και ο αιμολυτικός στρεπτόκοκκος, ο Staphylococcus aureus. Οι τοξικές ουσίες που εκκρίνονται από αυτές, μαζί με τα προϊόντα της αποσύνθεσης του πολτού, αυξάνουν αρκετές φορές τον βαθμό φλεγμονής.
Αν μιλάμε για περιοδοντίτιδα ως αποτέλεσμα άλλων ασθενειών, μπορεί να εμφανιστεί λόγω της διείσδυσης της περιοδοντικής μόλυνσης:
-
τραυματικό? - μέσω της κυκλοφορίας του αίματος σε παθολογικές καταστάσεις όπως ο οστρακιά, ο τυφοειδής,
- επαφή με ιγμορίτιδα και οστεομυελίτιδα.
- όταν ισχυρά φάρμακα που χρησιμοποιούνται στην οδοντιατρική για οδοντιατρική θεραπεία: φορμαλίνη, οξέα, αρσενικό, εισπνέονται στους κυκλοφορικούς ιστούς.
Η τραυματική περιοδοντίτιδα εκδηλώνεται ως μια οξεία διαδικασία λόγω της απότομης τσίμπημα ενός σκληρού αντικειμένου, μώλωπες, χτυπώντας το δόντι κλπ. Σε ορισμένες περιπτώσεις η παθολογία προκύπτει από μη επαγγελματικές ενέργειες του οδοντιάτρου: εισαγωγή μολυσμένων περιεχομένων από την εσωτερική κοιλότητα των δοντιών στην κορυφή της ρίζας, τραυματισμό των ριζικών καναλιών, μια μικρή ποσότητα υλικού πλήρωσης στον περιοδοντικό ιστό.
Επίσης μπορεί να εμφανιστεί μικροτραύμα του δοντιού. ως αποτέλεσμα ακατάλληλης σφράγισης ή προσθετικά, στα οποία η πλήρωση ή η κορώνα είναι σε υπερβολική θέση. Αυτό δημιουργεί πρόσθετη πίεση και πίεση στο δόντι κατά το μάσημα των τροφίμων.
Η περιοδοντίτιδα που προκαλείται από φάρμακα αναπτύσσεται με την εισχώρηση ισχυρών χημικών ουσιών στους κορυφαίους ιστούς του δοντιού. Αυτά μπορεί να είναι ουσίες όπως η ευγενόλη, η χλωρεξιδίνη, το ιώδιο, η ρεσοκίνης-φορμαλίνης ή η πάστα αρσενικού, η φορμαλίνη, η φαινόλη κλπ. Τα κλινικά συμπτώματα της νόσου σε αυτές τις περιπτώσεις συνδέονται σαφώς με τη διάρκεια της οδοντιατρικής θεραπείας. Συχνά η δευτερογενής περιοδοντική φλεγμονή είναι συνέπεια παθολογιών όπως η περιοδοντίτιδα, η ουλίτιδα. Στα παιδιά, η νόσος εμφανίζεται στις περισσότερες περιπτώσεις στο πλαίσιο της τερηδόνας. Επιπλέον, η περιοδοντική φλεγμονή μπορεί να προκληθεί από παράγοντες όπως οι ελλείψεις μικροθρεπτικών συστατικών, η έλλειψη βιταμινών και η μη συμμόρφωση με τους κανόνες υγιεινής του στόματος.
Υπάρχει και μια σειρά σωματικών ασθενειώνπροκαλώντας την ανάπτυξη περιοδοντίτιδας:
- Χρόνιες ασθένειες του βρογχοπνευμονικού συστήματος.
- σακχαρώδης διαβήτης.
- ασθένειες του καρδιαγγειακού συστήματος ·
- παθολογίες της πεπτικής οδού ·
- χρόνια ενδοκρινική διαταραχή.
Συμπτώματα
Τα συμπτώματα των οξέων και χρόνιων μορφών της νόσου ποικίλλουν σημαντικά. Η κύρια εκδήλωση της οξείας μορφής περιοδοντίτιδας είναι έντονο πόνο. Επιπλέον, είναι μόνιμη και αυξάνεται με το κλείσιμο των γνάθων, δαγκώματος στο δόντι και την παραμικρή επαφή με αυτό. Κατά κανόνα, οι ασθενείς παραπονιούνται για την αίσθηση της πίεσης στο εσωτερικό του οστού και την εσωτερική εξάπλωση, την αίσθηση ενός φαινομενικά αυξημένου δοντιού. Με τον καιρό, το εξίδρωμα συσσωρεύεται στους προσβεβλημένους ιστούς και εμφανίζεται το πύον.
Το σύνδρομο του πόνου συλλαμβάνει τις γύρω περιοχές: υποβρυχιακή περιοχή, ναός, αυτί. Εμφανίζεται ένας παλλόμενος πόνος και παρατηρείται κοκκινίλα και πρήξιμο του οδοντικού οδοντικού ιστού. Μια τερηδόνα μπορεί να εμφανιστεί κάτω από ένα τεχνητό στέμμα ή γέμισμα.
Εάν η πυώδης εκκένωση δεν βρει έξοδο μέσω του δοντιού και συσσωρεύεται στο εσωτερικό, ο ασθενής έχει μια κατάσταση επιδείνωσης: η θερμοκρασία του σώματος αυξάνεται, οίδημα των ιστών αυξάνεται.
Εάν ο χρόνος δεν λαμβάνει μέτρα για τη θεραπεία οξείας περιοδοντίτιδας, μπορεί να υπάρχουν επιπλοκές όπως σηψαιμία, κυτταρίτιδα, οστεομυελίτιδα, η ανάπτυξη των οποίων μπορεί να είναι θανατηφόρα.
Χρόνια μορφή που χαρακτηρίζεται από την απουσία προφανών κλινικών συμπτωμάτων. Το επηρεασμένο δόντι μπορεί να είναι κάτω από το γέμισμα ή να έχει μια carious κοιλότητα, αλλά σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις μπορεί να διακριθεί εύκολα από τους άλλους από την αλλοιωμένη γκρίζα σκιά. Ένα άτομο μπορεί να παρατηρήσει ότι το δόντι ταλαιπωρεί περιοδικά, αλλά μετριάζεται μετά από λήψη φαρμάκων, μερικές φορές σχηματίζεται ένα συρίγγιο στο ούλα δίπλα στο άρρωστο δόντι (μια μικρή κάψουλα με λευκό-γκρίζο περιεχόμενο).
Σε ορισμένες περιπτώσεις, υπάρχει μια δυσάρεστη μυρωδιά σήψης από τη στοματική κοιλότητα. Όταν αγγίζετε το στέμμα του δοντιού ένας ιδιότυπος ήχος ακούγεται.
Η ακριβής διάγνωση καθορίζεται με τη διεξαγωγή πρόσθετων εξετάσεων. Η επιδείνωση της χρόνιας περιοδοντίτιδας χαρακτηρίζεται από τις ίδιες εκδηλώσεις με την οξεία μορφή, με εξαίρεση κάποιες διαφορές: συχνότητα και διάρκεια του πόνου, χρώμα του δοντιού (όσο μεγαλύτερη είναι η διαδικασία, τόσο πιο σκοτεινή είναι η στέμμα), η εικόνα ακτίνων Χ (με επιδείνωση υπάρχει μεταβολή στο σχήμα των οστών) , την παρουσία ενός συριγγίου. Επιπλέον, με την επιδείνωση της χρόνιας μορφής, υπάρχει μια μικρή κινητικότητα του δοντιού.
Εξάρσεις της χρόνιας μορφής περιοδοντίτιδας μπορεί να συμβεί για τους ακόλουθους λόγους:
- μειωμένη ανοσία.
- τραυματισμό στον φλεγμονώδη φάκελο.
- το άνοιγμα του συριγγίου και την ωρίμανση του αποστήματος.
- παραβίαση της εκροής πυώδους περιεχομένου.
Περιοδοντίτιδα στα παιδιά
Η περιοδοντίτιδα των παιδιών καθορίζεται στο 50% των περιπτώσεων θεραπείας στις οδοντιατρικές κλινικές. Η πιο συνηθισμένη αιτία της περιοδοντίτιδας στα παιδιά είναι η τερηδόνα. Περιοδική φλεγμονή στα παιδιά υπό όρους σε δύο κατηγορίες:
- Περιοδοντίτιδα των δοντιών του γάλακτος.
- περιοδοντίτιδα μόνιμων δοντιών.
Η υπόλοιπη περιοδοντίτιδα παιδικής ηλικίας συστηματοποιείται με την ίδια αρχή όπως και στους ενήλικες.
Επιπλοκές
Η περιοδοντίτιδα είναι πολύ ισχυρές πηγές μόλυνσης και μπορεί να προκαλέσει την ανάπτυξη διαφόρων παθολογιών συστημάτων και οργάνων. (π.χ., σηπτική ενδοκαρδίτιδα είναι καρδιακή νόσο). Η περιοδοντίτιδα είναι πιο επικίνδυνη για τις έγκυες γυναίκες.
Οι επιπλοκές μετά τη φλεγμονώδη διαδικασία των περιαπτικών ιστών μπορούν να χωριστούν σε γενικές και τοπικές.
Επιπλοκές γενικού χαρακτήρα
- Αύξηση θερμοκρασίας, μερικές φορές έως και 39-40 μοίρες.
- Έντονος πονοκέφαλος.
- Γενική δηλητηρίαση του σώματος (κυρίως σε περίπτωση οξείας πυώδους περιοδοντίτιδας).
- Η χρόνια περιοδοντίτιδα προκαλεί την εμφάνιση μιας πληθώρας αυτοάνοσων παθολογιών, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει ιδιαίτερα η ενδοκαρδίτιδα και οι ρευματισμοί, μερικές φορές αντιμετωπίζεται η νεφρική νόσο.
Τοπικές επιπλοκές
- οστεομυελίτιδα;
- συρίγγια, κύστεις.
- οδοντογενετική παραρρινοκολπίτιδα όταν τα περιεχόμενα στον άνω γοφό κόλπο.
- η ανάπτυξη της πυώδους φλεγμονής μπορεί να προκαλέσει φλέγμα του αυχένα?
- εκπαίδευση (με πυώδες περιεχόμενο) με τη μορφή αποστημάτων.
Οι πιο επικίνδυνες συνέπειες προκύπτουν από πυώδη φλεγμονή, όταν το πύον εξαπλώνεται σε όλο το σαγόνι και πηγαίνει κάτω από το περιόστεο. Η τήξη και η νέκρωση των ιστών προκαλούν εκτεταμένο φλεγμόνιο της αυχενικής περιοχής. Συχνές επιπλοκές της πυώδους περιοδοντίτιδας είναι η οδοντογενής κολπίτιδα και το υποβλεννογόνο απόστημα.
Δεδομένου ότι η μετακίνηση των μικροοργανισμών εμφανίζεται αρκετά γρήγορα και που εντοπίζονται στα οστά των σαγονιών, εξαπλώνονται σε γειτονικές περιοχές, είναι πολύ δύσκολο να προβλεφθεί το αποτέλεσμα των επιπλοκών της περιοδοντίτιδας. Ταχύτητα επεξεργασίας εξαρτάται από τις προστατευτικές ιδιότητες και την κατάσταση του σώματος, καθώς και από τη μορφή και τον τύπο της περιοδοντίτιδας.
Η έγκαιρη διάγνωση και η έγκαιρη θεραπεία συμβάλλουν στην ελαχιστοποίηση του κινδύνου επιπλοκών, ωστόσο, σε μεγαλύτερο βαθμό αυτό ισχύει για τον ασθενή παρά για τον γιατρό: όσο πιο γρήγορα ο ασθενής πηγαίνει σε μια εξειδικευμένη κλινική, τόσο καλύτερα γι 'αυτόν.
Διάγνωση της περιοδοντίτιδας
Τα διαγνωστικά είναι υψίστης σημασίας και είναι ένα από τα βασικά κριτήρια στα οποία εξαρτάται το αποτέλεσμα της θεραπείας με περιοδοντίτιδα. Η διάγνωση της νόσου περιλαμβάνει την επιθεώρηση της στοματικής κοιλότητας, τη λήψη ιστορικού, πρόσθετες μεθόδους και μεθόδους εξέτασης για αξιολόγηση καταστάσεις των περιαπτικών ζωνών και της κορυφής.
Επιπλέον, διεξάγονται διαγνωστικές δραστηριότητες για τον εντοπισμό των ριζών αιτίας της φλεγμονώδους διαδικασίας, ωστόσο, λόγω της καθυστερημένης προσφυγής των πολιτών στην οδοντιατρική κλινική, είναι μάλλον δύσκολο να εντοπιστούν οι παράγοντες που προκάλεσαν την εμφάνιση της περιοδοντίτιδας. Η οξεία διάγνωση είναι πιο εύκολη στη διάγνωση από μια διαδικασία που διαρκεί.
Εκτός από τις παραπάνω ενέργειες, η διάγνωση περιλαμβάνει Τα ακόλουθα σημαντικά σημεία:
- Η παρουσία οξείας ή χρόνιας παθολογίας των εσωτερικών συστημάτων και οργάνων.
- τη γενική κατάσταση του ασθενούς και την παρουσία σχετικών παθολογικών αλλαγών.
- δυσανεξία στο οδοντιατρικό υλικό ή τα ναρκωτικά.
- συνθήκες που αποτελούν απειλή: εξασθενημένη κυκλοφορία του αίματος στον εγκέφαλο, καρδιακή προσβολή,
- αξιολόγηση του κόκκινου περιγράμματος των χειλιών, φλεγμονή του στοματικού βλεννογόνου στην οξεία μορφή.
Ο κύριος ρόλος στη διάγνωση της περιοδοντίτιδας δίνεται στην έρευνα ακτίνων Χ, η οποία βοηθά στον ακριβή προσδιορισμό της διάγνωσης της νόσου.
Η περιοδοντίτιδα είναι μια αρκετά σοβαρή και επικίνδυνη ασθένεια της στοματικής κοιλότητας, η οποία επηρεάζει όχι μόνο τους περιοδοντικούς και τους περιβάλλοντες ιστούς, αλλά και διεισδύει στα οστά της περιοχής των γνάθωνπροκαλώντας επιπλοκές. Στην παραμικρή υποψία της εξέλιξης της φλεγμονώδους διαδικασίας, είναι επείγουσα ανάγκη να επικοινωνήσετε με την οδοντιατρική κλινική, όπου θα έχετε βοήθεια από ειδικούς.
Φόρτωση ...